Wijsbegeerte en filosofie

Wijsbegeerte
Wijsbegeerte of filosofie kwam voor het eerst echt op in de 6de eeuw voor Christus. Het theoretische vakgebied drukte de wens en het streven naar kennis en wijsheid uit. Alle intellectuele inspanningen vielen lange tijd onder het domein. Filosofie betekent vertaalt vanuit het Grieks Liefde voor wijsheid. Wijze mannen die voorheen sofist werden genoemd, kregen nu de benaming filosoof.

Geschiedenis
Socrates wordt gezien als de vader van de filosofie, maar al voor zijn, waren de eerste kenmerken van de wetenschap te zien in Oudgriekse pre-socratische denkers. Plato en Aristoteles traden in de voetsporen van Socrates. De discipline bleef daarna groeien. Er werd in de late oudheid en in de middeleeuwen een gat gedicht tussen filosofie en religie, waardoor er christelijke- en Arabische filosofie ontstond. In de eeuwen daarna is het vakgebied zich blijven ontwikkelen op basis van eerdere theorieën en stromingen of vanuit een heel nieuw begin.

Definitie
Rodin_le_penseurDe term filosofie werd pas ver na Plato in gebruik genomen en wordt gebruikt om alle vormen van levensbeschouwing en wijsheid te benoemen. De definitie van filosofie is niet eenduidig, maar kan het beste omschreven worden als de studie van de betekenis en geldigheid van ons denken en de overtuigingen met betrekking tot ons bestaan. Het is een normatieve wetenschap, dat komt omdat men zich op redeneringen en experimenten van gedachtes baseert. Dit betekent dat er geen echte bewijzen uit waarnemingen zijn voor de theorieën. Er wordt in de filosofie zorgvuldig gewerkt door problemen te formuleren, oplossingen te zoeken en de oplossingen te onderbouwen met argumenten. Bronnen komen vaak van andere filosofen en moeten in de context van die tijd gelezen worden.

Filosofie en wijsbegeerte raken veel dezelfde onderzoeksobjecten als andere wetenschappelijke disciplines zoals kunst en religie, maar onderscheidt zich daarvan door te zoeken naar de samenhang in het geheel.

Stromingen
Binnen de filosofie zijn heel veel verschillende stromingen die vaak lijnrecht tegenover elkaar staan. Zo staat het realisme, dat staat voor dat het bewustzijn dingen waarneemt zoals ze zijn, tegenover het idealisme, stelt dat de echte waarheid nooit rechtstreeks waarneembaar is.  Het rationalisme stelt dat alle menselijke kennis is aangeboren. Het empirisme stelt juist dat kennis uit ervaring komt. Uit stromingen van de filosofie ontstaan vaak weer nieuwe richtingen en gedachten.